Door Ischa Gerrits “Er is geen sprake van racisme, maar misschien is een woord of gebaar niet altijd even correct. De aangedane speler moet beseffen dat het een spel is en moet de hand schudden”. Het waren deze woorden van Fifa voorzitter Sepp Blatter die bij vele voetballiefhebbers verkeerd zijn gevallen. En terecht, want bij ongeveer iedere wedstrijd die op televisie te volgen is worden er anti-racisme clips getoond of is het woord ‘respect’ vaak met hoofdletters aanwezig. Dat de voorzitter van deze organisatie vervolgens deze woorden in de mond durft te nemen is bespottelijk en getuigt van weinig gevoel voor spelende sentimenten.

Blatter heeft een fout gemaakt. Een grove fout, mogelijk racistische opmerkingen zijn in onze samenleving niet toelaatbaar en dat een bestuurder dit af wil doen met slechts een handdruk doet in de verste verte geen recht aan het gebeurde. Velen zijn het met mij eens, zo ook Rio Ferdinand, verdediger van Manchester United: "Vertel me dat de gelezen reacties van Sepp Blatter op racisme foutief zijn... Zo niet, dan ben ik erg geschokt".

En Ferdinand is niet de enige die zich hardop afvraagt of dit wel de juiste persoon op de juiste plek is. Ook Les Ferdinand, Jermaine Jenas en Joey Barton (Bron:vi) vroegen allen om het vertrek van de Zwitser. “Het is voor mij een raadsel waarom zo'n corrupte idioot de baas van de FIFA is” aldus Barton. Ook onze eigen Jan van Halst begrijpt er niets meer van: “uitspraken Blatter schandelijk, opstappen lijkt me”.

Blatter nuanceerde, zei dat hij het niet zo bedoeld had maar dat sommige uitlatingen binnen de krijtstrepen na de wedstrijd met een handdruk moeten worden afgedaan. Vreemd, want waar zijn dan al die reclames en advertenties voor die de kijker vertellen dat voetbal niets met racisme te maken wil hebben? En waarom is bij iedere voetbalwedstrijd het woord ‘respect’ met koeienletters in reclames en op billboards te lezen?

Mij lijkt het een duidelijke zaak dat deze man nu echt zijn beste tijd gehad heeft. Niet alleen omdat iedere voetballer daarom vraagt maar omdat de Fifa toe is aan rust en betrouwbaarheid. Na de verdenkingen van corruptie binnen de organisatie zou het niet geloofwaardig zijn deze blunder ook zonder gevolgen te laten en Blatter op zijn troon te laten zitten. Het is tijd voor nieuw elan in de stoffige kamers van de Fifa. Iemand die wel camera’s op de doellijn wil plaatsen, iemand die niet alleen naar euro’s kijkt als het gaat om het toewijzen van WK’s en vooral iemand die iedere voetballer in zijn waarde laat, zoals een goede voorzitter dat met zijn mensen doet.

Voetbal is oorlog, leerden we ooit van heer Michels. Voetbal is emotie, leren we iedere week van alle spelers en supporters in de stadions. En helaas, voetbal is bedrijfsvoering, zo bewijzen de ruziemakers in Amsterdam ons de afgelopen maanden.  Moe word ik ervan, alle media-aandacht die naar de kakelende kippen aan de bestuurstafels in de ArenA gaat. Het onderwerp beheerst de gesprekken aan tafel bij Studio voetbal en Voetbal international en leidt af van hetgeen waar het echt om zou moeten gaan: voetbal. Ik wil het hebben over mooie goals, grove overtredingen, onnavolgbare acties en wellicht zelfs over blunderende grensrechters. Ik ben klaar met de Amsterdamse bestuursmalaise, ik wil voetbal zien!
Een ‘fluwelen revolutie’ moest het worden. Cruijff zou met zijn mensen Ajax reorganiseren en er weer een succesvolle voetbalorganisatie van maken. Voetballegendes als Wim Jonk en Dennis Bergkamp werden naar voren geschoven om het plan van el Salvador uit te voeren en het zittende bestuur moest vertrekken. Een media-hype kwam op gang, logisch, want waar Cruijff opduikt verschijnt ook de media. Maar dit keer bleef het niet bij een enkele legendarische uitspraak van Johan.
Een slordig jaar is gepasseerd en nog steeds is het gesprek van de dag niet het voetbal maar de bestuurstafel. Iedere dag verschijnen er berichten met uitspraken van bestuurders die anderen in een kwaad daglicht stellen, en ook de reacties hierop komen regelmatig uit in de media. Als dieptepunt lekte er onlangs ook een brief uit met vertrouwelijke informatie. Het probleem? Niet de bestuurscrisis. Hoe vervelend ook, maar die dingen gebeuren. Het probleem ligt wat mij betreft bij de media die de focus verplaatsen van het voetbal naar het bestuursniveau en daarmee mijn wensen in ieder geval niet beantwoordt.
Ik hou van een zondagavond waarop ik onderuitgezakt op de bank naar Jan van Halst mag luisteren. Jan vertelt mij dan met behulp van zijn technische apparaten welke fouten er het weekend zijn gemaakt, welke overtredingen écht niet kunnen en welke doelpunten of acties een herhaling waard zijn. Ik hou van voetbal, dus wil ik voetbal zien. Minder affectie voel ik bij de bestuursproblemen van organisaties, als ik dat zou willen zien stemde ik wel af op het RTL-Z nieuws, of andersoortige shows waarin bedrijven nader bekeken worden.
Waarom het gebracht wordt? Misschien is dat wel het vervelendste aan het verhaal. Ajax is de grootste club van Nederland, heeft de grootste achterban en het grootste deel van Nederland heeft het dus ook het liefste over Ajax. Commerciële belangen spelen hier naar mijn idee een grote rol. Jammer, want op deze manier blijft er minder tijd over voor de echte zaak: voetbal!